ทุกเทศกาลปีใหม่ใครต่อใครมักชวนฉันไปโน่นไปนี้ ซึ่งถ้านัดพบปะสังสรรค์ในเมืองฉันมักตอบตกลงเสมอ อย่างปีนี้ก็ 5 ครั้ง (เหมือนรับจ้างกินเลี้ยงยังไงไม่รู้) แต่ถ้าเป็นต่างจังหวัดส่วนใหญ่ฉันตอบปฎิเสธเนื่องจากเบื่อการเดินทางช่วงเทศกาลเป็นที่สุด แต่ปีใหม่ปีนี้ฉันกลับไม่ได้นั่งแก่วอยู่กรุงเทพเหมือนอย่างเคย
เริ่มแรกเดิมทีฉันรับปากเพื่อน (พี่ปู กำหมุน) ที่อยู่แม่กลองแคมป์ว่าฉันคงจะไปร่วมงานปีใหม่(ถ้าไม่ติดอะไร) และ(ถ้าได้ไป) ฉันตั้งใจว่าจะไปนอนอ่านหนังสือ เพราะฉะนั้นฉันจึงไม่ได้ชวนใครอย่างจริงจัง จนวันเดินทางเราก็ได้สมาชิกร่วมทริป 5 คนแบบไม่ตั้งใจ เรานัดหมายเจอกันวันที่ 31 ธันวาที่อนุสาวรีย์ฯตอน 11 โมง เพื่อขึ้นรถตู้โดยสารไปแม่กลอง แต่ก็ต้องตะลึงเมื่อเห็นคนต่อแถวซื้อตั๋วขึ้นรถแถวยาวววววววว...มาก จนหาไม่เจอว่าหางแถวสิ้นสุดตรงไหน
“โห คนเยอะแบบนี้พวกเราเหมาแท๊กซี่ไปดีกว่ามั้ย” เสียงหนึ่งเสนอความคิดเห็น ตอนนั้นในใจฉันคิดว่า “โอ้ย...กลับบ้านนอนดีกว่าเดี๋ยวคงต้องโทรไปยกเลิกทริปนี้ซะแล้ว” แล้วเสียงสวรรค์ก็ผลุดมา “ไปยืมรถเพื่อนดีกว่า” สุดท้ายพวกเราผองเพื่อนทั้งเก่าใหม่ก็ได้ไปแม่กลองแคมป์ด้วยความอนุเคราะห์ของพี่หมอย้ง
“แผนที่ก็ไม่มี จำทางก็ไม่ได้ทำไงดี ?” ฉันบ่นเพราะไม่ได้วางแผนไว้ว่าจะต้องขับรถมากันเอง “ยังไงก็ขับรถไปพระราม ๒ ก่อนแล้วกัน จากนั้นค่อยว่ากันอีกที” เพื่อนจ๋าเสนอ ถึงคราวน้องยิ้มยกหูโทรศัพท์หาพี่โม่ทันทีเพื่อสอบถามเส้นทางและนัดเจอกันระหว่างทาง ทริปนี้ได้ชื่อว่าฮากระจายเนื่องจากมี “ข้าว” ช่วยสร้างความฮาไม่รู้เอาแรงมาจากไหน กินและพูดไม่หยุด 555
เราถึงแม่กลองแคมป์ประมาณบ่ายสองกว่าๆ เจ้าบ้านออกมาตอนรับด้วย “ขนมปังหน้าหมู” เป็นกิจกรรมแรกที่เราทำเมื่อไปถึง ส่วนพี่โม่และฉันวุ่นวายกับคาราโอเกะเพื่อก่อกวนความเงียบ (ในใจ) นอกจากพวกเราแล้วยังมีแขกอีก ๒-๓ กลุ่ม ส่วนที่เหลือเห็นว่ากำลังทยอยมา
ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเรามาสร้างความวุ่นวายหรือเปล่า แต่ฉันเชื่อว่าพวกเรากำลังสร้างบรรยากาศความสุข มิตรภาพ และความสนุกครื้นเครงให้กับงานปีใหม่ เสร็จจาก “ขนมปังหน้าหมู” สมาชิกก็เริ่มหาของเล่นใหม่ตั้งแต่ทำโปสการ์ดอวยพรปีใหม่ ร้องเพลง พายเรือเล่น ฯ มาทั้งทีต้องสนุกให้ครบ
คืนนี้ท้องฟ้าสว่างเพราะแสงจันทร์แต่เสียด้ายตรงที่อากาศไม่หนาวแถมลมไม่พัด บรรยากาศของโลกกำลังแปรปรวนนั้นก็เพราะฝีมือมนุษย์นักบริโภคอย่างเรานี้แหละ เหลือบมองนาฬิกา อะ ทุ่มกว่าแล้วฉันต้องโทรศัพท์ไปสวัสดีปีใหม่คนสำคัญฉันว่าเค้าต้องรอโทรศัพท์อยู่แน่ๆ “พ่อสวัสดีปีใหม่ มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรงนะ”
หลังจากอาหารเย็นทุกคนก็สนุกกับการดื่ม กิน ร้องเพลง บรรยากาศเป็นกันเองเหมือนอยู่บ้าน จากที่นั่งเป็นกลุ่มๆกลับมานั่งรวมโต้ะกันทำให้ได้พูดคุยกับเพื่อนใหม่มากขึ้น เที่ยงคืนได้เวลาลอยโคมปีใหม่...เย้
เช้าปีใหม่...ฉันว่ามันก็เหมือนทุกวันแหละ ต่างกันแค่เช้านี้ฉันอยู่ที่แม่กลองแคมป์...
ฉันนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ท่าน้ำ...ผ่านไปอีกปีเร็วจริงๆ ลองมานั่งคิดๆว่าปีที่แล้วทำอะไรไปบ้างมันหลายอย่างซะคิดไม่ออก แล้วปีหน้าฉันจะทำอะไรดีละ มีหลายอย่างที่อยากทำและมีบ้างเรื่องที่ต้องตัดสินใจ....
ปีใหม่ปีนี้ฉันได้ฉลองกับเพื่อนใหม่ ฉันเห็นรอยยิ้ม ฉันสัมผัสได้ถึงความสุข ความสนุก และมิตรภาพ...สายใยบาง บาง ที่เรามองไม่เห็น
โชคดี มีความสุขปีใหม่คะ
e_baple (๑ มค. ๕๓)
